Een generatie-inclusief Amsterdam
Op 29 januari 2025 bespraken we in de Gemeenteraad het Programma Ouderen 2024-2029 en het Actieplan Mantelzorgondersteuning.
De plannen lezen? Kijk https://amsterdam.raadsinformatie.nl/document/15067778/1/09012f97813efaa3?connection_type=1&connection_id=9022533: en hier https://amsterdam.raadsinformatie.nl/document/15067779/1/09012f97813efaa4?connection_type=1&connection_id=9022533
Ik sprak in de Raad over deze plannen. Lees hier mijn spreektekst:
Voorzitter,
Ik heb op dit moment gewacht: het Programma Ouderen en het Actieplan Mantelzorg. Gedurende mijn raadslidmaatschap van deze maand precies 5 jaar heb ik, publiekelijk en achter de schermen, gepleit voor een stevig ouderenbeleid. En nu ligt het er. Met dank aan de wethouder, met wie ik dit vaak heb besproken. Ik zie in hem een bondgenoot in de strijd voor een stad die ouderen serieus neemt. Dat blijkt niet alleen uit dit programma, maar ook uit de extra middelen die zijn vrijgemaakt.
Dat dit belangrijk is, is geen persoonlijke hobby.
De cijfers liegen niet. We vergrijzen. Dat verandert onze samenleving ingrijpend. De zorgvraag stijgt, terwijl de personeelstekorten nu al nijpend zijn – laat staan over tien jaar. We hebben aangepaste woningen nodig, buurten die zorgzaam zijn. Dit is geen luxe. Dit is noodzaak.
Maar nog belangrijker: we zijn een stad van álle generaties. Oud worden is geen probleem, het hoort bij het leven. Maar het is niet altijd makkelijk. Niet elke oudere is kwetsbaar, maar ouder worden brengt veranderingen met zich mee: verlies van mobiliteit, geheugen, sociale netwerken. Vanaf het 75e jaar kan dat hard gaan.
Wat dat vraagt van ouderen? Veerkracht. Wat dat vraagt van de stad? Een omarming. Een plek waar je ertoe blijft doen, waar je verhalen gehoord worden, waar je niet wordt weggezet als ‘afgeschreven’. In buurten waar zorgzaamheid en verbondenheid tussen generaties de norm is. In huizen waar het veilig en prettig wonen is.
Dit programma zet stappen in die richting, maar het kan nog sterker.
Neem leeftijdsdiscriminatie. Uit onderzoek blijkt dat één op de drie ouderen hiermee te maken krijgt. Dat zijn gigantische aantallen. Natuurlijk moeten jongeren ouderen met macht blijven tarten door ‘ja hoor, boomer’ te roepen – als daar reden voor is. Maar niet als het leidt tot uitsluiting en stigmatisering. In de commissie stelde ik voor om in het kader van Amsterdam 750 tien 75-jarige ambassadeurs aan te wijzen. Laat hen hun verhalen delen, vooroordelen doorbreken en ideeën aandragen voor een inclusieve stad. Ik hoor graag waar het college staat met deze toezegging.
Verder wil ik dat dit programma steviger inzet op intergenerationele ontmoetingen. Er gebeurt al veel moois, maar het kan beter. Jongeren en ouderen kunnen zoveel voor elkaar betekenen en dat gaat niet altijd vanzelf in ons generatiehokje maatschappij.
Betrek niet alleen publieke voorzieningen, maar ook het MKB: de kroeg, de kapper, de buurtwinkel. Daarom dien ik een motie in.
Het manifest van Cliëntenbelang over zelfstandig is spot on. De urgentie is groot. Ouderen moeten langer zelfstandig blijven wonen, maar dat kan alleen als de woningen en de zorgstructuur daarop zijn ingericht. Ook daarom een motie.
Dan mantelzorg.
Voorzitter, het is onterecht dat dit actieplan slechts een bijlage is. Mantelzorg is geen bijzaak, het is de ruggengraat van onze zorg. Deze mensen – vaak onzichtbaar – zijn de grootste groep zorgverleners die we hebben. En steeds meer mensen moeten gaan mantelzorger én hun werk wordt zwaarder door de personeelstekorten in de zorg.
Er is extra geld voor ondersteuning vanuit de buurtteams. Dat is goed nieuws. Maar die ondersteuning moet proactief en zichtbaar zijn. Een mantelzorger vraagt niet snel hulp voor zichzelf. Daarnaast moeten we investeren in respijtzorg, logeerzorg en het beter zichtbaar maken van mantelzorgers. Dit actieplan kan een hernieuwde start zijn om mantelzorgers beter te ondersteunen.
En wat ik mis, is waardering. Tot 2021 hadden we het mantelzorgcompliment: een cadeaubon van €20. Ik was sceptisch, totdat een moeder mij vertelde hoe blij haar zoon was dat híj haar eindelijk iets kon geven. Dat raakte me. Met meer mantelzorgers dan ooit moet waardering terug op de agenda. Daarom dien ik een motie in.
Voorzitter, laten we bouwen aan een stad die ouderen en mantelzorgers écht omarmt. Ik zal me daar voor in blijven zetten, voor en met ouderen en mantelzorgers .
Mijn moties zijn allemaal aangenomen; lees ze hier:
